Një ditë, tri viktima dhe “një fatlume”

Luiza Myrtaj Nezha

Jemi mësuar, kur ndodh diçka fajin t`ia vëmë ditës kur ndodh, së martës apo së premtes. Nuk ishte as e martë,  as e premte. Ishte e mërkurë…

E mërkurë e zezë  këtë javë… Tri vajza të vogla ngelën jetime .Që sot nuk do të mundin të ndjejnë puthjen e ngrohtë dhe aromën e nënës së tyre. Që sot nuk mund te thërrasin më: ’O ma kemi frikë! ”O ma na mbro!

Që sot nuk dihet si do të jetë fati i tyre? Pa nënë e pa baba! Pa baba që më mirë mos kish qenë, pasi u mori atyre të shtrenjtën nënë! Baba vrastar që vetëm baba nuk mund të quhet!

Po dje, në të mërkurën e zezë, një vajzë e rritur në Durrës ka ngelur pa nënë. Klithi, qau, ulëriti, mallkoi botën mbarë, kur mori vesh vdekjen e nënës së saj. U lut Zotit ta dëgjonte , mos e linte pa të!  Por Zoti s`mund të bënte gjë!

Vrastari përsëri kishte qenë një burrë, po jo nga ata me rr të fortë. Kishte qenë babai, modeli që çdo vajzë ëndërron të gjejë te bashkëshorti i saj i ardhshëm. Përsëri  që sot, një vajzë nuk mund ta thotë fjalën  “nënë”, veçse nën lotët e saj… Po dje, një grua “fatlume” u qeth nga burri i saj , duke u përçudnuar, duke u nëpërkëmbur , me qëllim që të mos dilte më në sy të njerëzve. Dhe gruaja heshti. Mirë bëri që heshti , pasi në do të bënte të kundërtën do kishte fatin e “simotrave të saj”

Një ditë, tri ngjarje të trishta dhe vetëm “një fatlume”.

Të trija gra. I vetmi faj … Ishin gra. Se gruaja hesht e  nuk flet  para burrit! Se kështu e do zakoni, kështu  e do kjo shoqëria jonë e molepsur…

Ç`do të ndodhi tashmë me burrat vrasës? Do shkojnë në burg të ushqehen me taksat tona?

Do shkojnë në burg të jetojnë ditët e tyre të qeta si meshkuj të vërtetë, që gruaja s`u bën dot “gëk “para tyre? Do të pendohen për krimin e kryer, jo para ndërgjegjes së tyre, por për të përfituar ulje dënimi, sipas këshillës së avokatit të tyre?

A do të mendojnë për fëmijët që lanë pas, në mëshirë të fatit, në mes të katër rrugëve? A do pendohen se fëmijët e tyre nuk do të thonë më fjalën “nënë”, veçse mbështetur në pllakën e ftohtë të varrit në përvjetorët e morteve?

A do reflektojnë ndonjëherë këto qenie monstruoze? A do të reflektojë ndonjëherë kjo shoqëria jonë që vlaga e krimit vetëm tri ditë i mban?

A duhet të reflektojmë për rivendosjen e dënimit me vdekje paçka se Evropa nuk na pranon me të, në të? Në djall Evropa, kur rrugët përgjakën çdo ditë me gjak  të atyre që sjellin jetën në tokë! Unë jam grua… E frikësuar se jam grua! Unë jam pro dënimit me vdekje! Ai që merr jetë, duhet ta paguaj me të!

Për t’u bërë pjesë e grupit të "Shekulli"
mjafton të klikoni: Join our FB Group dhe kërkesa do t’ju aprovohet.

KOMUNITETI SHEKULLI ONLINE: https://www.facebook.com/groups/1381242728701899/



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Të tjera

Abissnet