Lola është 11-vjeç ka sy të zinj, qime ngjyrë kafe të hapur dhe shumë nostalgji për padronin e vet.
Prej tre muajsh ha pak, ose shumë pak dhe nga sytë duket shumë qartë trishtimi. Me pak fjalë është një qenushe e mërzitur dhe që nuk pranon të ngushëllohet.
Gjithçka nisi kur i zoti i saj me të cilin kishte një raport simbiotik, përfundoi në burg. Pas disa javësh mungese të të zotit qeni përfundoi në depresion. Në këtë pikë, pikërisht veterineri diagnostikoi sëmundjen nga e cila vuante Lola dhe në kushte të tilla kërkoi një leje speciale në burg për të mundësuar që qeni të takonte të zotin.
E gjitha u bë sipas procedurave zyrtare e të rregullta, si bëhet në rastet e takimeve mes të burgosurve dhe të afërmev të tyre. Një orë së bashku, ndoshta pa mikrofonë, por sidoqoftë një kohë e mjaftueshme për të bërë të mundur rikthimin në gjendjen e mëparshme të qenit dhe për t’i ngjallur atij ndjenjat pozitive.
Një vrap gati marramendës, festë dhe përkëdhjelje, një moment me ledhatime ekstreme për një ‘mik të shtrenjtë’, edhe pse me 4 këmbë.